تو كه قسم می خوردی عاشقونه تو كه می گفتی واسم می ميری بی بهونه چی شد يه دفعه رفتي و تنهام گذاشتی تو غربت چی شد رفتی شدی بی معرفت

خيال می كردی بری دلم می گيره، می شينه بی تو يه گوشه مي ميره

اما اين بار ديگه فايده نداره اونی كه رفته می ره تنهات می ذاره

تو كه مي دوني كه من ميدونم كه مي دوني، ميدوني مي دونم شبا مي شيني ازم مي خووني

 مي دونم كه مي خواي بياي سراغم ميخواي حالا بشي شعر اتاقم
مي خواي باشي و افسوس نمي توني       مي خواي بياي بموني اما نمي موني

مي خواي باشي و افسوس نمي توني       چون كه مي دوني ميايي اما نمي موني

  تو درياي نگات شب شناختم قايق كاغذيمو اينجوري باختم كاشكي از اول موج سفيدم يه جاي ديگه دريامو مي ساختم.

وقتی برای اولين بار ديدمت مي ترسيدم با تو حرف بزنم،

وقتي براي اولين بار با تو حرف زدم مي ترسيدم تو را ببوسم،

وقتي براي اولين بار بوسيدمت مي ترسيدم عاشقت شوم،

حالا من عاشقتم می ترسم از دستت بدهم.

درد و دل با دل

چرا دنيا پر از حادثه های وارونست. عاشق كسی ميشی كه عاشقی نمی دونه، من به دنبال تو ۥ ، تو به دنبال كسی ديگه، هيچ كدوم از ما دوتا به اون يكی راست نميگه، من واسه چشمای نازنين تو يه ديوونم من دوست دارم من دوست دارم ولی علتشو نمي دونم. حالا كه می خوای بری بذار نگاهت بكنم چون يه بار ديگه ميخوام اين دلو ساكت كنم  يه جيزی  فقط بزار، يه چيزی فقط بزار روز تولدت هديمو بيارم بدم دست خودت.

آدما فكرميكنن  اين شعرا خيلی غم دارن  كاشكی فقط اين بود اونا خيلی كسا روكم دارن عاشق كسی ميشن كه عاشقاش فراوونن بين انتخاب عشقش عمريه كه حيرونه اونی رو كه دوست داری چرا تو رو دوست نداره شايدم دوست داره ولی به روش نمی ياره.

عشق چيست؟

                          عشق مانند حبابي پرتلألوست

عشق مانند سكوتي است

                          بر لبانم

عشق مانند نگاهي است

                           بر نگاهم

عشق من مانند رودي پر خروش است

عشق من مانند خورشید پرفروغ است

وقتی داری فكر می كنی كه من دارم فكر می‌كنم  كه تو داری فكرمی كنی كه من به چی فكر می كنم دلم میخواد كه فكر كنی كه من به تو فكرمی كنم.

در تنهاترين تنهاييم تنها كسم تنهام گذاشت،

خدايا

در تنهاترين تنهائيش تنها كسش تنهای تنهايش گذارد.

می دونی فرق تو با خون چيه؟

خون ميره تو قلب بر می گرده ولی تو ميری تو ♥ و بر نمی گردی.

چه قدر سخته تو چشمای كسی‌ كه تمام عشقت رو ازت دزديده و به جاش يه زخم هميشگی رو به قلبت هديه داده زل بزنی و به جای اينكه لبريز از كينه و نفرت شوی، حس كنی هنوزم دوسش داری.

چه قدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به ديواری ‌تكيه بدی كه يه بار زير آواره غرورش همه وجودت له شده...

چه قدر سخته تو خيالت ساعت ها باهاش حرف بزنی اما وقتی ديديش هيچ چيزی جز سلام نتونی بگی...